Ang nega mo kasi!

Kagabi tinanong ako ng friend ko, (Habang depress na depress ako at nagseself pity...)
Friend: tatanungin kita... Pag naholdap ka sa jeep at nakuha ang brand new mong phone, wallet, at iba pang importanteng gamit, anung gagawin mu?
Me: madedepress ako... Ang malas malas ko talaga!!!
Friend: wrong answer! Madedepress ka oo.. Pero diba mas magandang nagpasalamat kang buhay ka at hindi ka sinaktan ng holdaper..
AND THAT HIT ME BIG TIME!
Ang nega nega ko kasi! Sa lahat ng nangyayari meron pa din akong dapat ipagpasalamat. Mali lang ako ng side na tinitingnan...
Sabe nga sa commercial,
THINK POSITIVE, WAG KANG AAYAW!

Published with Blogger-droid v2.0.4

Faith...

Grabe akong madepress. Sobrang dinidibdib ko ang lahat ng problemang nangyayari saken. Dumadating sa puntong tinatanong ko na ang sarili ko, baket ako? Baket ganito? Nawawalan na ako ng faith minsan, pag hirap na hirap na akong harapin ang lahat. Kiniquestion ko na si Lord kung baket nangyayari sakin to. Paliit ng paliit ang faith ko.
After a while, pag nahimasmasan na ako...
Marerealize kong mali lahat yun. Baket ko kiniquestion si Lord? Hindi nya ako bibigyan ng pagsubok na hindi ko kakayanin. May tamang panahon at pagkakataon na ibibigay nya din un. Wag magmadali. Sa grocery at sari sari lang ang instant ngayon. Ang buhay ko ay hindi instant na pag may problema ako gusto ko may solusyon agad.
Nakakaguilty kasi yung thought lang na binuhay nya ako, na hindi ako pinabayaan sa isang araw, wala akong sakit at ok ang lahat ng mahal ko sa buhay dapat ipagpasalamat ko na.
Unting pagsubok to test my faith ganito na ako agad.
Hindi dapat ganito..
Have faith aizzie and everything will turn out well.
GOD LOVES YOU...

Published with Blogger-droid v2.0.4

My Agony of Waiting

Alam mo yung feeling na parang walang pakialam sayo. Sadyang manhid at pinagwawalang bahala kahit na humagulgol ka pa sa harap nia.
Yan ang nangyayari sakin ngayon. Araw araw na akong nakikiusap sa employer ko na pauwiin na ako. Tapos na ang contract at iquama ko. Kahit isang aksyon wala akong nakikita sa kanya. Sa susunod na linggo, after ten days, yan ang lagi nyang palusot saken. Pag may dumating na bagong nurse saka daw ako makakauwi. Kelan pa cya dadating. Hanggang kelan pa ako dito. Natatakot ako sa sinasabe nya, mamaya magkaproblema ako sa papel ko hindi ko pa alam. Marami syang koneksyon sa labas, dinadaan nya ang lahat sa pera nia kaya mabilis syang nakakapagasikaso. Ang tanong kelan nya balak ayusin ang paguwi ko.
Philippine Embassy... Naisip ko ng tawagan yan. Natatakot lang ako dahil baka lalo lang nila akong ihold, lalo lang akong madelay, lalo lang magkaproblema. Sabe ng mga tao dito wag daw akong tumawag, baka may madamay pang iba. Dati kasi may nagsumbong ng egyptian nurse dito sa embassy nila. Pinatalsik sya kasama ng lahat ng kalahi nya. Baka daw gawin sa akin un, sa lahat ng pinay dito.
Pero hanggang kelan ako magaantay, hanggang kelan ako mangungulit. Malaman ko lng na pinaprocess na ang papel ko at pinapabook ako mananahimik na ako. Gusto ko lang umuwi agad dahil sa dame ng problema between my parents, mga nangyaring kailangan na ng prescence ko...
GUSTO KO NG UMUWI...
KAILANGAN KO NG UMUWI...
KELAN?
KELAN?
KELAN?
KELAN?

Published with Blogger-droid v2.0.4

Hold...

Alam mo yung feeling na parang walang pakialam sayo. Sadyang manhid at pinagwawalang bahala kahit na humagulgol ka pa sa harap nia.
Yan ang nangyayari sakin ngayon. Araw araw na akong nakikiusap sa employer ko na pauwiin na ako. Tapos na ang contract at iquama ko. Kahit isang aksyon wala akong nakikita sa kanya. Sa susunod na linggo, after ten days, yan ang lagi nyang palusot saken. Pag may dumating na bagong nurse saka daw ako makakauwi. Kelan pa cya dadating. Hanggang kelan pa ako dito. Natatakot ako sa sinasabe nya, mamaya magkaproblema ako sa papel ko hindi ko pa alam. Marami syang koneksyon sa labas, dinadaan nya ang lahat sa pera nia kaya mabilis syang nakakapagasikaso. Ang tanong kelan nya balak ayusin ang paguwi ko.
Philippine Embassy... Naisip ko ng tawagan yan. Natatakot lang ako dahil baka lalo lang nila akong ihold, lalo lang akong madelay, lalo lang magkaproblema. Sabe ng mga tao dito wag daw akong tumawag, baka may madamay pang iba. Dati kasi may nagsumbong ng egyptian nurse dito sa embassy nila. Pinatalsik sya kasama ng lahat ng kalahi nya. Baka daw gawin sa akin un, sa lahat ng pinay dito.
Pero hanggang kelan ako magaantay, hanggang kelan ako mangungulit. Malaman ko lng na pinaprocess na ang papel ko at pinapabook ako mananahimik na ako. Gusto ko lang umuwi agad dahil sa dame ng problema between my parents, mga nangyaring kailangan na ng prescence ko...
GUSTO KO NG UMUWI...
KAILANGAN KO NG UMUWI...
KELAN?
KELAN?
KELAN?
KELAN?

Published with Blogger-droid v2.0.4

I heart music - 01

Goyte's Somebody that I used to know
But you didn't have to cut me off
Make out like it never happened and that we were nothing
And I don't even need your love
But you treat me like a stranger and that feels so rough
No you didn't have to stoop so low
Have your friends collect your records and then change your number
I guess that I don't need that though
NOW YOUR JUST SOMEBODY THAT I USED TO KNOW
<3<3<3  so addicting... <3<3<3

Published with Blogger-droid v2.0.4

Quotes I live by - 03

"Happiness is a choice not a result nothing will make you happy until you choose to be happy."

Published with Blogger-droid v2.0.4

'coz depression never leaves...

Pag may problema ang tao na hindi masolusyunan agad o isang bagay na nangyaring hindi niya matanggap - madalas syang dumaan sa stage of DEPRESSION.
Isa ako sa mga taong sa supermarket dumideretso pag nadedepress, particularly sa chocolates and ice cream section. Uuwi ng bahay, magmumukmok sa kwarto habang hawak sa kamay ang ubod ng laking tsokolate o isang gallon ng ice cream na balak mong solohin. Sino mang sumubok manghingi ay makakatikim ng lumelevel up na high kick at super punch galing saken! Triple knock out ang katapat, kawawang nilalang.
Anu nga ba ang meron sa tsokolate at sorbetes? Bakit sila ang lagi nating takbuhan pag depress tayo?
Sabe ng professor ko nung college, ibaling naten ang sisi kay Mr. ENDORPHIN, the happy hormones. Siya ang may kasalanan dahil sa pageksena nya sa contents ng chocolates and ice cream kaya parang kesaya saya naten sa pagkain na yan. And because depression never leaves my side, I will forever embrace the happiness that I feel with chocolates and ice cream! o_O

Published with Blogger-droid v2.0.4